Mijn wereld stortte in

woensdag, 22 oktober 2008 - Biff | Geploeter

Vandaag voel ik me helemaal niet goed. Vele jaren lang heb ik me niet zo goed gevoeld als afgelopen weekend. Het applaus heeft me goed gedaan, net zoals ik altijd opknap van respectjes onder mijn blog, maar het is nu al uitgewerkt.
Het was mijn plan om net te doen alsof ik me geweldig voelde zodat ik een gevierde ster zou kunnen worden, maar het lukt me niet om deze maskerade vol te houden. Ik kan gewoon niet doen of het allemaal koek is, en ei, want zo is het gewoon niet.
De voorstelling die ik gaf op het Bloggers Bal heeft me jaren van mijn leven gekost.
Mezelf in het pak hijsen was zwaar en de urenlange behandeling die ik van tevoren kreeg van een door Jebb ingehuurde visagiste kan ik niet nog een keer doorstaan vrees ik.
Lange uren is ze in de weer geweest om nog iets van mijn verlepte uiterlijk te kunnen maken met alle crèmetjes en poeders die ze op mijn uitgedroogde door het leven verweerde huid heeft gesmeerd.
Het hielp allemaal zo weinig wat ze deed dat ze uiteindelijk mijn huid met kleine plastic krammetjes heeft moeten vastzetten met een speciaal daarvoor vervaardigd apparaatje dat me nog het meest deed denken aan een nietpistool zoals ze dat op bouwplaatsen gebruiken, maar dan veel kleiner. Een uiterst pijnlijke behandeling was het waarbij de tranen me telkens als ze een nieuw krammetje plaatste me de tranen in de ogen schoten.
Misschien is de benaming ‘krammetje’ een beetje overdreven want het was meer een soort plakpleister, ze noemen dat in de verpleging geloof ik een zwaluwstaartje. Het ging dus niet de huid in maar de huidplooien werden strakgetrokken en aan elkaar geplat en daarna met een smeermiddeltje geëgaliseerd waardoor het net normale huid leek.
Voor je uiterlijk helpt zo een behandeling wel, maar het is erg tijdelijk en het geeft een akelig strak gevoel in je hoofd.

Kapot voel ik me dus vandaag, en gebroken. Nog een keer zo een optreden word mijn dood, en dat niet alleen; het zou me ook mijn relatie met Ulrine kosten.
Vanmorgen belde ze me op om te zeggen dat ze erg trots op me was als schrijver, maar dat ze de foto’s van mij op Hyves had gezien waarin ik met vrouwen op de foto stond.
In eerste instantie maakte mijn hart een sprongetje toen ik haar stem hoorde en was ik ook blij om te horen hoe trots ze op me was en dat ze me een groot schrijver vond, maar toen begon de ellende: ‘Ik zag je met allemaal vrouwen op de foto Biff, en ik zag hoe je naar ze lachte. Dat doe je bij mij nooit!’
Ik wilde me verdedigen door te zeggen dat het allemaal niks voorstelde en dat Jebb me had gezegd dat ik lief moest zijn voor mijn lezers omdat ik dan meer boeken zou verkopen, maar daar wilde ze helemaal niet naar luisteren.
‘Ben je dan helemaal vergeten hoe onze laatste avond was die we samen doorbrachten in jouw bed en wat we allemaal hebben meegemaakt samen? Betekent dat dan niets voor je.? *
‘Ja natuurlijk betekend dat iets voor me lieve Ulrine,’ stamelde ik, ‘de hele vakantie heb ik eraan moeten denken.’ Ik denk aan niets anders en ik wil je zo snel mogelijk zien!’
‘Dan moet je vooral zo doorgaan Biff en al die wijven in je armen nemen als je gaat optreden. Nou, dan zie je me helemaal niet meer, NOOIT MEER!’
Ulrine was helemaal buiten zinnen en ze begon te huilen aan de andere kant van de telefoon. ‘Je hebt me verraden Biff, en dat na wat we elkaar gezegd hebben. Ik voel me vernederd!’

Ik probeerde me groot te houden bij Ulrine’s harde woorden en haar onmetelijke verdriet, maar het lukte me helemaal niet. Alsof ik in een enorme zwarte draaikolk werd meegezogen voelde ik me, alsof een gigantische zwarte hand me in elkaar drukte tot kleiner en betekenislozer was dan een miezerige mier die per ongeluk had gesnoept van een suikerkorreltje doordrenkt met landbouwgif, en mijn wereld stortte in.
Ik zakte in elkaar en bleef als een zielig hoopje mens op de grond zitten met de hoorn nog aan mijn oor geklemd in de hoop woorden van verzoening te krijgen ingefluisterd, maar de woorden waarop ik had gehoopt kwamen niet.
Ook ik barstte in snikken uit en minutenlang zaten we samen aan de telefoon alleen maar te huilen.
Gelukkig bedaarde Ulrine na een tijdje een beetje en werd ik daardoor ook weer wat rustiger.
‘Ik ben het niet vergeten Ulrine,’ zei ik,  ‘ik weet het allemaal nog.’
‘Ja, ik weet het ook allemaal nog Biff, ik ben er niets van vergeten.’ Zal ik anders toch maar langskomen van het weekend Biff? Ik heb je zo gemist.’
‘Ik heb je ook gemist Ulrine, zonder jou kan ik niet meer leven.’
‘Goed Biff, maar dan moeten we wel goede afspraken maken. Ik moet op je kunnen bouwen.’
Ons gesprek kwam nu in een wat rustiger vaarwater. Ulrine vroeg hoe het met mijn boek ging en of de verkoop goed ging. Ik vertelde haar dat de eerste druk in dit tempo heel snel op zou zijn en dat Jebb al afspraken aan het maken was met de drukker voor een tweede druk, en dat hij al gebeld was door iemand die wilde dat ik zou komen voordragen op een feestje en dat ik daar geld mee zou verdienen.
Meteen viel Ulrine stil toen ik over dat feestje vertelde en ik zei maar dat ik niet wilde gaan, dat het ook veel te zwaar voor me was en dat ik geen behandeling meer wilde ondergaan van de visagiste, maar als Jebb het optreden echt rond krijgt dan moet ik wel, want anders kan ik niet laten zien bij de Sociale Dienst dat ik mijn best doe en dan verlies ik mijn uitkering en wordt ik te werk gesteld in de kassen van Aalsmeer om paprika’s te plukken.
Ik zit dus in een moeilijk parket.
Uiteindelijk hebben we afgesproken dat ze zaterdag komt.

Toen ik ophing ben ik in mijn mail gaan kijken en ik bleek weer te moeten signeren voor een heleboel kopers van mijn boek.
Al dat signeren wordt me echt te veel, en toen de man van het verzendbedrijf (dat is de man die mij ook naar het Bloggers bal heeft gereden)  de boeken  kwam halen om ze te versturen heb ik gezegd dat ik het niet meer doe, al dat signeren, en dat ik er kapotte vingers van krijg.
Deze man zei tijdens de reis al niet veel, en nu deed hij dat ook niet. Hij gaf alleen maar een knikje.
Hij maakt me een  beetje bang, deze man. Hij is erg sterk en is volgens mij ook autocoureur, want op de terugweg heeft hij het laatste stuk ineens zo hard gereden dat het wel leek alsof de auto ging vliegen. Jebb heeft me verteld dat hij vroeger een Amerikaanse president heeft bewaakt en dat hij voor de CIA heeft gewerkt, maar ik denk dat het een van Jebb’s rare grapjes was.

Bijna meteen nadat de man was weggegaan met de door boeken die ik had gesigneerd belde Jebb al.
‘Harry zei me net dat je niet meer wilt signeren. Dat kan je niet maken Biff. Op de website staat dat je het zou doen. We kunnen er niet zomaar mee stoppen.’
‘Ik ben kapot Jebb,  ik kan het gewoon niet bolwerken om zoveel boeken te signeren. Je weet hoe zwak ik ben!’
Vanwege alle doorstane emoties stortte ik helemaal in, en Jebb herkende dat meteen denk ik.
‘Doe het tot het einde van de maand Biff, dat is nog maar een flinke week. Dat kan ik wel aan je lezers verkopen, maar je moet echt nog even doorzetten. Het is van het grootste belang voor je carriere!’
Er zat voor mij niet veel anders op dan te beloven dat ik nog even zou doorzetten. Ik wil ook niet als een slappeling overkomen dus er zit niks anders op.
Overmorgen komt Jebb langs voor een zakelijke bespreking waarin hij zijn plannen wil voorleggen voor de toekomst. Hij zegt dat hij dan ook het muziekinstrument meeneemt waarover hij me gisterenavond belde en waarover hij schreef in zijn blog. (Klik hier als je dat blog wilt lezen).
Ik wil niks met dat instrument te maken hebben, maar hij wil het perse aan me geven.

hij zegt dat hij het heeft beloofd

 

* Waar Ulrine naar verwijst is beschreven in mijn boek HUILEND OM HET LEVEN

 

Zó zag ik eruit voordat ik naar het Bloggers bal ging.

 

Dit is hoe ik er normaal uitzie

Dit is hoe ik er normaal uitzie

 

Ik sta te wachten tot de visagiste me gaat scheren

Ik sta te wachten tot de visagiste me gaat scheren

10 reacties op Mijn wereld stortte in

mo
22 oktober 2008

Hihi,
Ook ik zie er niet uit als moeders mooiste als ik net mn bed uit ben!!!!
Ach…wie mooi wil zijn moet pijnlijden toch??!!
Maar krammetjes en plakken (klinkt eng)gaat me wel erg ver hoor..haha
Ze nemen je maar zoals je bent toch?
Is inmiddels je ‘gewone’ gezicht weer rechtgetrokken?
Pffff,je moet er wel wat voor overhebben Biff om beroemd te worden(en er uit te zien als een ECHTE ster)

DAT JE DAT GEDURFT HEBT ALLEMAAL..
xx en liefs

Jacky
22 oktober 2008

De visagiste was zo goed dat je haar er zelfs overeind van gaat staan :) Maar wat zul je inderdaad een pijn gehad hebben. Laat Ulrine maar goed voor je zorgen.

xx Jacky

The Incredable Black Bitch...
22 oktober 2008

….. Blijft gewoon een lekker ding! Sorry hoor, maar ik weet niet wat ik nou moet zien? Ik zie nog steeds een bijzondere verschijning! X

corina v bijnen
23 oktober 2008

Biff,er valt nog wat van te maken hoor! Het valt allemaal wel mee

groetjes

Leeuwinnetje
23 oktober 2008

Misschien gaat Ulrine je wel leren hoe je iedere dag wat aan je huid kan doen en dan valt het de volgende keer wel mee. Ben je dan veel vlugger klaar.
Ben wel benieuwd wat je met het instrument gaat doen.
xxWil

Eliane de Leeuw
23 oktober 2008

mijn website is achterhaald en moet opgepimt worden…
Nou jij ook als je net uit bedje komt……
bij babytjes mag je zelfs s’morgens in het badje ook lekker alles weer inolien….
voor een heerlijk geurend glad huidje…..
Ik zie eigenlijk weinig verschil, denk alleen dat de fotograaf je niet zo aanstond……
bij de bovenste foto, gewoon stoppen met de paddo’s of bedorven bami…
je hebt een heerlijke lach, maar ……….
laat hem dan zien, sta op met een dansje en een lach…
Lieve Zonnige inspirerende groet, Eliane….

Carla Verhees.
23 oktober 2008

En nog steeds geen grijze haren…
Leuke tegeltjes op de achtergrond.
Alvast een geweldig weekend.

Annemarie Stokking
27 oktober 2008

Ja…moet ik nu lachen of huilen om je foto’s??

Iris
5 november 2008

Biff’s act is te eendimensionaal. Whehe…

angélique kersten
13 januari 2009

dit is’t eerste wat ik van je lees, en het bevalt. Bof jij even hi hi. Ik kwam via de uitgever hier en ga snel terug je boek laten printen voor me. Die handtekening van je vervals ik dan wel scheelt je weer signeren! Greetz

Geef een reactie

Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.

Huilend om het leven